Foia

Beste vrienden,

Helaas werkte het internet in Guinnee Bissau maar heel traag, zodat ik geen verslag op mijn weblog kon plaatsen. Daarom doe ik het nu achteraf, nadat ik vorige week van donderdag op vrijdag ben teruggekomen.

Ik kijk terug op een goede en leerzame vakantie. Het was een hele ervaring, al moest ik eerst wel erg wennen aan de warmte en aan de ongemakken, zoals de muskieten die ’s-avonds om je oren heen zoemen en de extra tijd die je bezig bent met het verzorgen van jezelf: water meenemen, jezelf insmeren met anti-muggenzalf (deet), enz., enz.

Het eerste weekend verbleven we in de hoofdstad Bissau op het terrein van verschillende zendingsorganisaties. Dit ligt middenin het gedeelte van de stad waarin de markt is gevestigd aan een drukke straat waar blauw met wit gespoten Mercedessen – die als taxi fungeren – zich al toeterend een weg proberen te banen langs andere auto’s, mensen, geiten, varkens. Op elke hoek van de straat wordt wel iets te koop aangeboden. Verder heb je de kraampjes in kleine schuurtjes, containers, enz., met elkaar verbonden door smalle doorgangen.

De maandag erop zijn we met een grote roeischuit (met motor) de rivier overgestoken naar het platteland, naar Foia, waar de veldwerkers wonen bij wie wij verbleven. In vergelijking met de drukte en de smog in de stad was het daar een oase van rust en natuurschoon. Tegelijk is de armoede er groter: de mensen wonen in plaggenhutten en er is nauwelijks elektriciteit. Er is geen diepe armoede, maar wel een lage levensstandaard: de mensen verdienen net genoeg om minstens een keer per dag een rijst en vis te eten en om wat kleren te kopen.

Veel mensen zitten nog helemaal vast aan het heidense geloof en gebruiken: offeren van grote partijen vlees aan de vooroudergeesten als iemand overlijdt (iemand die ernstig ziek is naar het ziekenhuis brengen heeft een lagere prioriteit!), uithuwelijken, meerdere vrouwen nemen. Dit vond ik schrijnend.

Wat hebben wij in Afrika gedaan? We hebben een school geschilderd en zijn met het schilderen van een kerk begonnen. Verder hebben we een aantal keren een kinderclub gehouden waarin door een van de velwerkers een Bijbelverhaal werd verteld en waarin de kinderen een Bijbeltekst leerden en gingen knutselen (bijv. een hoed maken met plaatjes over de goede Herder).

In de tweede week zijn we een paar dagen op vakantie geweest naar Buba, een stad ongeveer vier uur rijden over onverharde paden met soms diepe kuilen en plassen, langs allemaal dorpjes waarvandaan kinderen (en soms volwassenen) riepen: ‘Hé blanke, blanke (geef me geld)’. We verbleven in een hotel aan een rivier waarin je heerlijk kon zwemmen. Op de laatste dag zijn we onder begeleiding van een boswachter op excursie gegaan in een natuurpark, waar we een kolonie apen zagen. Erg leuk om die in de vrije natuur te zien!

Inmiddels ben ik dus weer terug in Nederland. Ik moet zeggen dat het hier weer snel went. In Afrika woonden we toch in een min of meer Nederlandse omgeving en waren we van veel Europese gemakken voorzien. Dat maakte de overgang kleiner. Het geeft ook wel aan hoe gehecht ik ben aan al onze gemakken en comfort, wat ik trouwens als een zegen beschouw. In Afrika ben je echter wel gedwongen om afhankelijker van de Heere te leven, juist in de kleine dingen, bijvoorbeeld: bidden dat je de auto weer aangeduwd krijgt als de motor niet start, enz.

Met hartelijke groeten,

Jan