Bremen

Hallo allemaal,

Daar ben ik weer, nu vanuit Bremen. Afgelopen donderdag was mijn laatste dag in Wolfenbüttel. Ik ben klaar gekomen met alles wat ik wilde doen en heb ook nog allerlei interesante informatie over twee vertalers uit Helmstedt, die vermoedelijk in een piëtistisch klimaat leefden. Afgelopen donderdagavond was ik uitgenodigd door enkele oude dames uit de kerkelijke gemeente waar ik elke zondagavond naar toeging voor een ‘Abendbrot’. Ik heb genoten van de gastvrijheid van deze dames die vooral uit Oost-Pruisen komen. Dit is een gebied dat oorspronkelijk bij Duitsland hoorde, maar na de oorlog aan Polen en Rusland toekwam. De Russen hebben er na de oorlog uit wraak tegen de Duitsers enorm huisgehouden en de Duitsers moesten vluchten naar het westen. Ik heb de verhalen erover gehoord: verschrikkelijk soms, maar indrukwekkend hoe ze het hebben overleefd en hoe ze in West-Duitsland zijn terechtgekomen.

Gistermorgen ben ik naar Hannover gereisd, wat een uur rijden is. Hier heb ik in de bibliotheek verschillende oude en nieuwere boeken geraadpleegd en het een en ander gefotografeerd en gekopieerd. Gisteravond ging de reis over de mooie Lüneburger heide naar Bremen. Het is de derde keer dat ik hier voor mijn onderzoek verblijf en ik heb nu de beste kamer van alle drie de keren, hoewel het de kleinste is. Hij is zelfs nog iets kleiner dan mijn studentenkamer die ik in Utrecht had. Achter het huis is een tuin en vanmorgen heb ik hier ontbeten en vanmiddag heb ik dit stukje er getypt. Vandaag heb ik in de bibliotheek gewerkt en vanmiddag heb ik de stad nog een beetje bekeken. Ik hoop hier in Bremen een halve week te blijven.

Zoals sommigen van jullie al weten, hoop ik volgende week vrijdag (2 juli) drie weken naar Afrika te gaan en wel naar Guinee-Bissau voor een werkvakantie van de stichting Kimon (Kinderhulp Mondiaal). Kimon verleent daar kinderhulp in combinatie met evangelisatie. Wij (een aantal jongeren) hopen daar gebouwen te schilderen en te helpen bij het evangeliseren. Het komt nu steeds dichterbij en ik word steeds benieuwder hoe het zal zijn. Dat kun je je vanuit Europa moeilijk voorstellen. In ieder geval zal het compleet anders zijn. Ik verheug me erop, maar zie er ook wel een beetje tegenop: een lange vliegreis, medische gevaren, een onbekende omgeving, enz. Maar ons leven is in de hand van de Heere en daarom wil ik jullie ook vragen om in jullie gebed aan mij te denken. Ik laat het nu hierbij; vanuit Guinee-Bissau hoop ik verder verslag te doen van mijn reiservaringen.

Hartelijke groeten,

Jan